دنیای دیروزمان:  فرهاد، شیرین مُرد.نه این کار را نکن نَه ،نــَـــــــــه.فرهاد مُرد.فرهاد قبل از این که بداند ،که آیا شیرین واقعا مُرده است،خود را از کوه به پایین انداخت. (تا به این اندازه عاشق)

دنیای امروزمان:  فرهاد، شیرین مُرد.فرهاد ،فرهاد ، با تو ام فرهــــــــــــاد.               فرهاد:اَــــــــــــــ  فرهاد و کوفت ،فرهاد و مرض ،میزاری به کارمون برسیم یا نه !؟! خوب مُرد که مُرد چیکار کنم ،خودمو بکشم،شیرین نشد تلخ ، تلخ نشد شور ،شور نشد ترش ،همچین میگه مُرد که انگار ملکه انگلستان مُرده!!! (تا به این اندازه …)

متاسفم برای دنیای امروزمان

پ.ن.۱: ۲۶ اردیبهشت تولدِ شاگِرد خوبم سایه،رو به خودش و خانوادش تبریک میگم.

پ.ن.۲:  آجی سارا فردا شب کُتلِت براست دیگه !؟!   اِنشاالله.

پ.ن.۳:  هیچکس نمیتونه به دلش یاد بده که نشکنه ،ولی دستِ کم میتونیم یادش بدیم که وقتی شکست ،لبهایه تیزش ،دستِ اونی که شکستش رو نبره/

پ.ن.۴:  تو رو من ،من تو رو ، تو رو خدا ،خودِ خدا میدونه که من تو رو، تو رو من ، من تو رو دوست دارمت/