سلام / بازم سلام !/ مَن اُومدم !
اونایی که انتظار داشتن حالا حالا ها نَیام ، چشاشون چهار تا ، شه !
هنوز ما شهریوری ها رو نشناختن! مخصوصا این نوع نادرشو !!!
( قربونه خودم برم که چقدر خودم و دوست دارم ) !!!
وقتی به این فکر میکنم که شهریوریم یه حس اعتماد به نفس عجیبی پیدا میکنم!
، یه حس غرور !!!
در مورد پست قبلیم باید بگم که هیچی ندارم بگم جز اینکه یه کسایی فکر می کنند
محسن بید یه که با این بادها بلرزه !
نه جونم ، نه !!! ( ما شهریوری هستیم! )
در مورد شهریوری ها هم باید بگم برید تحقیق کنید ،
ببینید چه خصوصیاتی دارند!
پ.ن.۱: تو این مدت کمی که نبودم ،چیزایی شنیدم!!!
شنیدمم که بعضیها گفتن فقط خودیا دعوتن و نُخودیا نه!
لطف کردین و میکنین/به قوله قدیمیا که گفتن:
معرفته%$*%^#^$%^#^#^%&%&$&$&&&&*^*&*$*!!!!
نمیگم میترسم هضمش برایه اون کسی که این حرفو زده مشکل باشه!
پ.ن.۲: امشب با یه بنده خدایی تو شغاب فیلم American.Pieدیدیم،همراه
با خوردن کاکائو!!!
پ.ن.۳: به علت حفظ آبرو از بردن اسامی مذکور خودداری شد/
تا بعد………………….!
اِی گُلِ تازه که بویی ز،وفا نیست ترا
خبر از سرزنشِ خارِ بلا نیست ترا
رسم بر بلبل بی برگ و نوا نیست ترا
التفاتی به اسیران بلا نیست ترا
ما اسیرغم و اصلا غم ما نیست ترا
با اسیرِ غمِ خود رحم چرا نیست ترا
فارغ از عاشق غمناک نمی باید بود
جانِ من این همه بی باک نمی باید بود
همچو گل چند برویِ همه خندان باشی
همرهِ غیر بگُل گشت گلستان باشی
هر زمان با دگری دست و گریبان باشی
زان بیَندیشی که از کرده پشیمان باشی
جمعِ ما جمع نباشد تو پریشان باشی
یاد حیرانی ما آری و حیران باشی
ما نباشیم که باشد که جفای تو کشد؟
بجفا سازد و صد جور برای تو کشد؟
شب بکاشانه اغیار نمی باید بود
غیر را شمع شب تار نمی باید بود
همه جا با همه کس یار نمی باید بود
یار اغیار دل آزار نمی باید بود
تشنه خونِ منِ زار نمی باید بود
تا به این مرتبه خونخوار نمی باید بود
من اگر کشته شوم باعث بد نامیِ تست
موجب شهرت بی باکی و خود کامی تست
دیگری جز تو مرا این همه آزار نکرد
جز تو کَس در نظر خلق مرا خوار نکرد
آنچه کردی تو بمن هیچ ستمکار نکرد
هیچ سنگین دل بیداد گر این کار نکرد
این ستمها دگری با من بیمار نکرد
هیچکس اینهمه آزار من زار نکرد
گر، ز آزردن من هست غرض مُردن من
مُردم ، آزار نکش از پی آزردن من
نخل نو خیز گلستان جهان بسیارست
گُل این باغ ، بسی سروِ روان بسیارست
جانِ من ، همچو تو غارتگر جان بسیارست
تُرک ِ زرین کمر موی میان بسیارست
با لبِ همچو شکر ، تنگ دهان بسیارست
نه که غیر از تو جوان نیست ، جوان بسیارست
دیگری این همه بیداد بعاشق نکند
قصد آزردن یارانِ موافق نکند
مکن آن نوع که آزرده شوم از خویت
دست بر دل نَهَم و پا بکشم از کویت
گوشه یی گیرم و من بعد نیایم سویت
نکنم بار دگر یاد قَدِ دِلجویت
دیده پوشم ز تماشای رُخ نیکویت
سخنی گویم و شرمنده شوم از رویت
بشنو پند و مکن قصد دل آزرده خویش
ورنه بسیار پشیمان شوی از کرده خویش
از سر کوی تو با دیده تر خواهم رفت
چهره آلوده بخوناب جگر خواهم رفت
تا نظر می کنی از پیش نظر خواهم رفت
گَر نرفتم ز دَرَت شام ، سحر خواهم رفت
نه که این بار چو هر بار دگر خواهم رفت
نیست باز آمدنم باز اگر خواهم رفت
از جفای تو من زار چو رفتم ، رفتم
لطف کن لطف که این بار چو رفتم ، رفتم
پ.ن.۱: میدونم اگه پشیمونم بشه، اونقد غرور داره که بر نگرده!!!
پ.ن.۲: این روزا خیلی دلم گرفته نمی دونم بخاطر مُحرمه یا……………!!!
پ.ن.۳: برایه یه مدت میرم ، باید از صفر شروع کنم ، پس تا اون موقع ………!!!
و زندگی اِدامه داره!
نویسنده:
محسن مبرهن
آذر
۳۰
ندانستم چه شد!
برایش تعریف کردم!
هر آنچه بر من گذشته بود!
هر آنچه تا به حال در دلم پنهان بود!
هر آنچه از درون آزارم می داد!
کامل نه!
ولی آن مقدار بود که از درون سرریز نشوم!
اما او فقط شنونده خوبی بود/او هم شنید که من فقط منتظره یک یا علی هستم/
اما او هم یا علی نگفت!و من……….
او را فقط یک بار دیده بودم!
از همان نگاه اول مهرش به دلم افتاده بود!
با یک نظر دیدن او به خود گفتم: کاش او مال من بود!
اما او فقط شنونده خوبی بود/او هم شنید که من فقط منتظره یک یا علی هستم!
اما او هم یا علی نگفت !و من……….
مشکل بود!
می ترسیدم از من در ذهن غولکی سازد!
ولی به او گفتم!
و او خندید!/وخندید!
او فقط شنونده خوبی بود/او هم شنید که من فقط منتظره یک یا علی هستم!
اما او هم یا علی نگفت!و من……….سوختم!!!
پ.ن.۱:شب یلدا بهتون خوش بگذره!
پ.ن.۲:شهادت مظلومانه سومین اختر تابناک امامت و ولایت ،رو هم به تمامی دوستانم تسلیت میگم/
/ مروات همه سالتون باشه/
نویسنده:
محسن مبرهن
آذر
۲۵
یک روز کارمند پستی که به نامههایی که آدرس نامعلوم دارند رسیدگی میکرد متوجه نامه ای شد که روی پاکت آن با خطی لرزان نوشته شده بود نامهای به خدا !
با خودش فکر کرد بهتر است نامه را باز کرده و بخواند.در نامه این طور نوشته شده بود:
خدای عزیزم بیوه زنی ۸۳ ساله هستم که زندگی ام با حقوق نا چیز باز نشستگی میگذرد. دیروز یک نفر کیف مرا که صد دلار در آن بود دزدید.
این تمام پولی بود که تا پایان ماه باید خرج میکردم. یکشنبه هفته دیگر عید است و من دو نفر از دوستانم را برای شام دعوت کردهام، اما بدون آن پول چیزی نمیتوانم بخرم. هیچ کس را هم ندارم تا از او پول قرض بگیرم . تو ای خدای مهربان تنها امید من هستی به من کمک کن …
کارمند اداره پست خیلی تحت تاثیر قرار گرفت و نامه را به سایر همکارانش نشان داد. نتیجه این شد که همه آنها جیب خود را جستجو کردند و هر کدام چند دلاری روی میز گذاشتند. در پایان ۹۶ دلار جمع شد و برای پیرزن فرستادند …
همه کارمندان اداره پست از اینکه توانسته بودند کار خوبی انجام دهند خوشحال بودند. عید به پایان رسید و چند روزی از این ماجرا گذشت، تا این که نامه دیگری از آن پیرزن به اداره پست رسید که روی آن نوشته شده بود: نامهای به خدا !
همه کارمندان جمع شدند تا نامه را باز کرده و بخوانند. مضمون نامه چنین بود :
خدای عزیزم، چگونه میتوانم از کاری که برایم انجام دادی تشکر کنم. با لطف تو توانستم شامی عالی برای دوستانم مهیا کرده و روز خوبی را با هم بگذرانیم. من به آنها گفتم که چه هدیه خوبی برایم فرستادی … البته چهار دلار آن کم بود که مطمئنم کارمندان اداره پست آن را برداشتهاند!!…
